تفاوت اصلی بین روغن های موتوری و روغن های صنعتی در کاربرد-ترکیبات و ویژگی های عملکردی آن ها نهفته است.

در ادامه به صورت خلاصه و دقیق توضیح داده شده است:

کاربرد ها:

روغن موتوری:مخصوص موتورهای احتراق داخلی مانند خودرو-موتور سیکلت یا ماشین الات سنگین طراحی شده است.این روغن ها برای روانکاری قطعات متحرک موتور- کاهش اصطکاک-خنک کاری و محافظت در برابر سایش و خوردگی استفاده می شوند.

روغن صنعتی:برای تجهیزات و ماشین آلات صنعتی مانند گیربکس ها-کمپرسورها-پمپ ها-توربین ها یا سیستم های هیدرولیک استفاده می شود.کاربرد آنها بسته به نوع دستگاه متفاوت است و ممکن است برای روان کاری-انتقال نیرو یا خنک کاری باشد.

ترکیب شیمیایی:

روغن موتوری:حاوی افزودنی های خاص مثل مواد ضد سایش-پاک ککنده ها(دترجنت ها) و مواد ضد اکسیداسیون است که برای شرایط موتور (دمای بالا-فشار زیاد و آلودگی های ناشی از احتراق) طراحی شده اند.

روغن صنعتی:ترکیبات افزودنی آن بسته به نوع کاربرد متفاوت است.مثلا روغن های هیدرولیک ممکن است افزودنی های ضد فشار (EP) یا ضد زنگ داشته باشند در حالی که روغن های توربین نیاز به پایداری حرارتی بالا دارند.

شرایط کاری:

روغن موتوری:در معرض دماهای بالا-فشار زیاد و آلودگی های ناشی از سوخت (دوده و اسید ها) قرار می گیرد.بنابر این باید مقاومت بالایی در برابر اکسیداسیون و تجزیه حرارتی داشته باشد.

روغن صنعتی:

معمولا در شرایط کاری پایدارتر مثل دمای ثابت یا فشار یکنواخت عمل می کند اما ممکن است برای مدت طولانی تری استفاده شود بدون تعویض.

استانداردها و مشخصات:

روغن موتوری:بر اساس استاندارد های خاص مثل API برای بنزینی و دیزلی طبقه بندی می شود.ویسکوزیته آن ها (مثل 5-30یا 10-40 )در دماهای مختلف تنظیم میشود.

روغن صنعتی:استانداردهای متفاوتی مثل iso (برای ویسکوزیته) دارد و ویسکوزیته آن بسته به نوع دستگاه تعیین می شود.